Η δωδέκατη εβδομάδα: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Άρχισε ο Νοέμβριος, ο πρώτος μήνας του χειμώνα στην Ευρώπη, αλλά και η αρχή του καλοκαιριού στον νότιο ημισφαίριο, όπου βρίσκεται και το Περού. Σιγά σιγά ξεκινάει να κάνει λίγο πιο πολλή ζέστη με ουρανό κάποτε ηλιόλουστο και κάποτε συννεφιασμένο, και πολύ σπάνια με ψιχάλες (κάτι το οποίο προς το παρόν αντιλαμβανόμαστε πιο πολύ λόγω του φαινομένου «El Niño»).

Τους τελευταίους μήνες έχει εξελιχθεί μια καθημερινότητα που διαμορφώνεται από παλιές συνήθειές μου που κράτησα στο Περού και καινούργιες συνήθειες που καλλιεργώ μόνο εδώ στη Λίμα.

Το πρωί σχεδόν πάντα ξυπνάω νωρίς, κατά τις 7. Το πρόγευμά μου αποτελείται συνήθως από βρώμη με μάγκο και μύρτιλλα (τα μύρτιλλα κοστίζουν μόνο περίπου 7 ευρώ το κιλό). Πολλές φορές είτε διαβάζω κάτι είτε βλέπω κάποιο βίντεο στα ελληνικά και τηλεφωνώ στον πατέρα μου. Οι περισσότεροι συγκάτοικοί μου ακόμα κοιμούνται τέτοια ώρα. Συνήθως πάω για τρέξιμο το πρωί (το αργότερο στις 9, επειδή ο ήλιος γίνεται πολύ δυνατός όσο προχωρά η μέρα), είτε μόνος μου είτε με άλλους συγκατοίκους μου. Κάποτε πάω και το βράδυ που, για να πω την αλήθεια, προτιμάω, επειδή κάποτε έχει και υπέροχο ηλιοβασίλεμα πάνω από τη θάλασσα που δίνει επιπλέον κίνητρο. Μέσα στην εβδομάδα όμως πολλές φορές δεν τα καταφέρνω επειδή τα μαθήματά μου είναι συνήθως το απόγευμα.

Θέλω περίπου 30 λεπτά περπάτημα για το Πανεπιστήμιο. Πέρα από τα καυσαέρια, απολαμβάνω πολύ το καθημερινό περπάτημα. Συνήθως δεν φτάνω την ώρα που πρόκειται να ξεκινάνε τα μαθήματα επειδή ανάλογα με τον καθηγητή ξεκινάνε 5 έως και 20 λεπτά αργότερα. Ωστόσο, μερικοί καθηγητές παίρνουν παρουσίες και συχνά πρέπει να υποβάλλομαι σε μικρά τεστ ή παρουσιάσεις. Μοιάζει πολύ με όπως ήταν στο σχολείο.

Γενικά μου αρέσουν όλα τα μαθήματα. Έχει πολύ ενδιαφέρον να μαθαίνεις για περιβαλλοντικά θέματα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η ισπανική γλώσσα είναι μια πρόκληση αλλά οι Περουβιανοί συμφοιτητές μου με βοηθάνε πολύ και μαθαίνω πολλά. Τα μαθήματα που παρακολουθώ είναι:

→ Διατήρηση του περιβάλλοντος στον Αμαζόνιο του Περού (αυτό το μάθημα διήρκησε μόνο τις πρώτες δύο εβδομάδες με μία πολύ περιπετειώδη εννιάμερη εκδρομή στον Αμαζόνιο)

→ Κοινωνική πραγματικότητα του Περού (σε αυτό το μάθημα μαθαίνω πολλά για την ιστορία και τη σύγχρονη κοινωνία του Περού)

→ Περιβάλλον, φυσικοί πόροι και δίκαιο (είναι πολύ ενδιαφέρον αλλά και πολύ δύσκολο μάθημα, επειδή δεν είμαι μόνο ο μοναδικός ξένος στην τάξη αλλά και ο μοναδικός που δεν σπουδάζει νομική)

→ Μελέτη και αξιολόγηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων (πολύ τεχνικό μάθημα που μαθαίνουμε για τις περιβαλλοντικές αξιολογήσεις και ελέγχους που πρέπει να περάσουν οι εταιρίες, ιδιαίτερα τα ορυχεία)

→ Γεωγραφία και οικολογία των βουνών (το τελευταίο Σαββατοκύριακο πήγαμε εκδρομή στα βουνά, αλλά και γενικά μου αρέσει το μάθημα επειδή μαθαίνω πολλά για τη φύση και τη γεωγραφία των Άνδων)

Πάντα φτιάχνω το δικό μου φαΐ. Αν και θέλει χρόνο, για μένα είναι σημαντική μια υγιεινή διατροφή. Εκτός από την Τρίτη και την Τετάρτη που έχω μάθημα και το μεσημέρι, πάντα τρώω και στο σπίτι. Το μεσημέρι και το βράδυ έχει συνήθως πολλή κίνηση στην κουζίνα, κάτι το οποίο είναι λογικό αν λάβεις υπόψη ότι τη μοιραζόμαστε 14 άτομα. Αν και κάποιες φορές υπάρχουν δυσκολίες σχετικά με την καθαριότητα της κουζίνας εμένα μου αρέσει να κάνω παρέα όταν μαγειρεύω και τρώω. Ιδιαίτερα τα βράδια μερικές φορές μαγειρεύουμε και τρώμε μαζί. Συνήθως είναι ένα μείγμα γερμανικών, αγγλικών και ισπανικών, ανάλογα με το ποιοι βρίσκονται εκεί.

Εδώ και έναν μήνα προσπαθώ να διαβάζω και ιταλικά τουλάχιστον μια ώρα την ημέρα. Δεν τα καταφέρνω πάντα αλλά νομίζω ότι είμαι σε καλό δρόμο. Γιατί το κάνω αυτό; Ονειρεύομαι να πάω στην Ιταλία μετά το Περού…