Άρχισε ο Νοέμβριος, ο πρώτος μήνας του χειμώνα στην Ευρώπη, αλλά και η αρχή του καλοκαιριού στον νότιο ημισφαίριο, όπου βρίσκεται και το Περού. Σιγά σιγά ξεκινάει να κάνει λίγο πιο πολλή ζέστη με ουρανό κάποτε ηλιόλουστο και κάποτε συννεφιασμένο, και πολύ σπάνια με ψιχάλες (κάτι το οποίο προς το παρόν αντιλαμβανόμαστε πιο πολύ λόγω του φαινομένου «El Niño»). Τους τελευταίους μήνες έχει εξελιχθεί μια καθημερινότητα που διαμορφώνεται από παλιές συνήθειές μου που κράτησα στο Περού και καινούργιες συνήθειες που καλλιεργώ μόνο εδώ στη Λίμα. Το πρωί σχεδόν πάντα ξυπνάω νωρίς, κατά τις 7. Το πρόγευμά μου αποτελείται συνήθως από βρώμη με μάγκο και μύρτιλλα (τα μύρτιλλα κοστίζουν μόνο περίπου…

Αυτή η εβδομάδα τελείωσε σε μια πολύ περιπετειώδη εκδρομή που έκανα στο πλαίσιο του μαθήματος «Οικολογία και γεωγραφία των βουνών». Λέω «περιπετειώδης» για να την κρατήσω θετικά στη μνήμη μου, αλλά η αλήθεια είναι ότι ταλαιπωρήθηκα πολύ. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Το Σάββατο το πρωί ξεκινήσαμε την εκδρομή από το Πανεπιστήμιο. Ήμασταν εννιά φοιτητές (οχτό Περουβιανοί κι εγώ) και ο καθηγητής μας. Ο προορισμός μας εκείνη τη μέρα ήταν η Canta, μια πόλη στα 2800 μέτρα υψόμετρο. Για τις διαστάσεις του Περού είναι αρκετά κοντά στη Λίμα. Θέλαμε τρεισήμισι ώρες για να φτάσουμε εκεί, δύο ώρες από αυτές μόνο για να φύγουμε από τη Λίμα, μια…

Έχω κάτι να γιορτάσω: επιβίωσα από την εβδομάδα των εξετάσεων του πρώτου μισού του εξαμήνου. Τελικά δεν ήταν τόσο δύσκολες για μένα όσο φοβόμουν. Και για τις τρεις εξετάσεις που έγραψα στα ισπανικά είμαι αρκετά σίγουρος ότι τις πέρασα καλά. Ακόμα δεν μίλησα πολύ για το περιεχόμενο των μαθημάτων μου, αλλά έχω σκοπό να το κάνω πολύ σύντομα. Το Σάββατο πήγα σε ένα μουσείο, στο Museo Larco, που είναι μόνο 10 λεπτά περπάτημα από το σπίτι μου. Είναι ένα από τα καλύτερα μουσεία του Περού και παρουσιάζει κεραμικά, υφάσματα και μέταλλα της προ-ισπανικής εποχής μέσα τα οποία αναδεικνύονται τα 10.000 χρόνια ιστορίας του Περού. Εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ. Ναι μεν ήξερα…

Επιτέλους βρήκα την ευκαιρία να κάνω άλλο ένα ταξίδι. Την Πέμπτη ήταν αργία στο Περού και εκμεταλλεύτηκα το γεγονός ότι έγιναν διαδικτυακά ή ακόμα ακυρώθηκαν τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο αυτές τις μέρες λόγω των συναυλιών του κορεάτικου, διεθνώς διάσημου, συγκροτήματος BTS στη Λίμα. Έτσι, λοιπόν, πήρα ένα λεωφορείο Τετάρτη νύχτα για την πόλη Nazca, και συνέχισα το ταξίδι μου στη Huacachina και στο Paracas. Συνολικά ήταν τέσσερις μέρες. Αυτή τη φορά ταξίδεψα στην ακτή του Περού, νότια από τη Λίμα, που είναι χαρακτηριστική για την έρημο (όπως δείχνει η φωτογραφία). Βεβαίως, όπως πάντα, έβγαλα και πολλές φωτογραφίες. Αυτές θα τις μοιραστώ σε ένα ξεχωριστό άρθρο, επειδή μόλις γύρισα σήμερα, και…

Σήμερα δεν ξέρω τι να γράψω. Δεν θυμάμαι καν τι έκανα αυτή την εβδομάδα. Πέρασε τόσο γρήγορα. Αν και δεν έχω πια τόσο πολύ στρες όπως στην αρχή, ακόμα δυσκολεύομαι με τα μαθήματα λόγω της γλώσσας. Δε λέω ότι γενικά με δυσκολεύει η γλώσσα, επειδή θα έλεγα ότι έχω πολύ καλό επίπεδο στα ισπανικά και μπορώ να επικοινωνήσω εύκολα με οποιονδήποτε. Ωστόσο, το να σπουδάζεις σε μια γλώσσα που είναι ξένη για σένα είναι άλλο θέμα. Αν και καταλαβαίνω πολύ καλά τους καθηγητές και τις καθηγήτριες, και γενικά μπορώ να παρακολουθώ τα μαθήματα, θέλει πολύ συγκέντρωση. Επίσης, κάθε εβδομάδα μας επιβάλλουν εργασίες. Πρέπει να παραδώσουμε κάτι γραπτό ή να κάνουμε…

Αυτή την εβδομάδα κρυολόγησα λίγο. Αυτό, όμως, δεν με απέτρεπε να δοκιμάσω και το σέρφινγκ. Για την ακρίβεια, δεν ήταν η πρώτη φορά που το δοκίμασα, επειδή το έκανα ήδη δύο φορές πριν από τρία χρόνια όταν ήμουν στον Ισημερινό. Ωστόσο, ήταν η πρώτη μου φορά στη Λίμα. Παρόλο που ο ωκεανός είναι πολύ κοντά μου (περίπου δύο χιλιόμετρα), για να κάνεις σέρφινγκ πρέπει να πας λίγο πιο νότια στις γειτονιές Miraflores και Barranco. Θέλει σχεδόν μια ώρα για να πας εκεί. Κάποιος μας είπε ότι τα κύματα είναι πιο ωραία νωρίς το πρωί, και έτσι την Τετάρτη σηκωθήκαμε στις έξι το πρωί. Όταν φτάσαμε, νοικιάσαμε τις σανίδες σέρφινγκ και…

Και πάλι πέρασε μια εβδομάδα στο Περού. Αυτή την εβδομάδα δεν έγινε τίποτα σπουδαίο, δεν πήγα πουθενά, επειδή πέρα από το Πανεπιστήμιο στο Περού έπρεπε και να προχωρήσω με την εργασία που ακόμα έχω να τελειώσω από το Πανεπιστήμιο στη Γερμανία. Ελπίζω ότι σύντομα θα μπορέσω να εκμεταλλευτώ τα Σαββατοκύριακα πιο πολύ για να κάνω εκδρομές. Ωστόσο, δε σημαίνει ότι δεν έκανα τίποτα. Αυτή ήταν η πρώτη εβδομάδα που έτρεχα μερικές μέρες συνεχόμενα όπως συνήθιζα να κάνω στην Κύπρο και στη Γερμανία. Τελικά δεν μπορώ να μην τρέξω, χρειάζομαι αυτές τις στιγμές που είμαι μόνος μου βυθισμένος στις σκέψεις μου, χωρίς να κάνω τίποτα πέρα από το να κουνάω τα…

Δεν έγιναν πολλά αυτή την εβδομάδα. Πάω στα μαθήματά μου κάθε μέρα. Ανέφερα μια φορά ότι ένιωθα πολύ υπερφορτωμένος, επειδή είχα πολλά μαθήματα. Τελικά ακύρωσα δύο που δεν μου άρεσαν και τόσο, έτσι ώστε κατέληξα σε τέσσερα μαθήματα (είναι πέντε συνολικά αλλά το ένα μάθημα έγινε εντατικά μόνο τις πρώτες δύο εβδομάδες). Ο αριθμός των μαθημάτων ανταποκρίνεται ακριβώς στις κανονικές 30 πιστωτικές μονάδες που παίρνεις κάθε εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο στην Ευρώπη. Πάω καλά δηλαδή. Αν και νιώθω πολύ πιο ελεύθερος κιόλας, είναι ακόμα πολλή δουλειά για το Πανεπιστήμιο. Κάθε εβδομάδα πρέπει να δίνεις παρουσιάσεις, μικρές εξετάσεις και έχεις κάποιες εργασίες να παραδίδεις, και η παρουσίαση στα μαθήματα είναι συνήθως υποχρεωτική.…

Αυτή την εβδομάδα έγιναν πολλά – θετικά και αρνητικά. Για παράδειγμα, ήμουν ακόμα άρρωστος για μερικές μέρες και έπρεπε να αναπληρώσω όλα αυτά που έχασα στα μαθήματα του Πανεπιστημίου την προηγούμενη εβδομάδα. Αν και θα μιλήσω για τα μαθήματά μου πιο λεπτομερώς άλλη φορά, θα προαναφέρω ότι δεν περίμενα ότι θα ήταν τόση δουλειά. Βασικά σκέφτηκα ότι οι καθηγητές θα φέρονται πιο χαλαρά απέναντι στους φοιτητές από άλλες χώρες, ιδιαίτερα σε αυτούς που δεν έχουν τα ισπανικά ως μητρική γλώσσα, όπως εγώ. Αυτή τη εβδομάδα όμως κατάλαβα ότι αυτό δεν ισχύει. Έχω καταδικαστεί μπροστά σε όλη την τάξη επειδή μια φορά δεν μπορούσα να απαντήσω την ερώτηση της καθηγήτριας. Για…

Σήμερα γύρισα σπίτι (στη Λίμα εννοείται) μετά από εννιά μέρες γεμάτες εντυπωσιακές και αξέχαστες στιγμές μαζί με την τάξη μου από το Conservation in the Peruvian Amazon. Από τα 5000 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας στην οροσειρά των Άνδεων μέχρι βαθιά στο Αμαζόνιο, από χιόνια και βροχοπτώσεις μέχρι καύσωνες, τα ζήσαμε όλα. Βεβαίως έβγαλα και πολλές φωτογραφίες που σύντομα θα μοιραστώ σε άλλο ένα άρθρο όταν θα τα έχω κανονίσει, και όταν δεν έχω πια 10 φωτογραφίες από κάθε πεταλούδα μα μόνο δύο. Σήμερα μόνο ήθελα να γράψω έστω και λίγο επειδή είπα στον εαυτό μου ότι θα γράφω κάτι στα ελληνικά τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Τώρα…