Η τέταρτη εβδομάδα: ΕΝΑ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΔΕΙΠΝΟ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ
Αυτή την εβδομάδα έγιναν πολλά – θετικά και αρνητικά. Για παράδειγμα, ήμουν ακόμα άρρωστος για μερικές μέρες και έπρεπε να αναπληρώσω όλα αυτά που έχασα στα μαθήματα του Πανεπιστημίου την προηγούμενη εβδομάδα. Αν και θα μιλήσω για τα μαθήματά μου πιο λεπτομερώς άλλη φορά, θα προαναφέρω ότι δεν περίμενα ότι θα ήταν τόση δουλειά. Βασικά σκέφτηκα ότι οι καθηγητές θα φέρονται πιο χαλαρά απέναντι στους φοιτητές από άλλες χώρες, ιδιαίτερα σε αυτούς που δεν έχουν τα ισπανικά ως μητρική γλώσσα, όπως εγώ. Αυτή τη εβδομάδα όμως κατάλαβα ότι αυτό δεν ισχύει. Έχω καταδικαστεί μπροστά σε όλη την τάξη επειδή μια φορά δεν μπορούσα να απαντήσω την ερώτηση της καθηγήτριας. Για την ακρίβεια, μου είπε πόσο την είχα απογοητεύσει. Είναι η πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια που ένας δάσκαλος ή καθηγητής μου είπε κάτι τέτοιο.
Ας περάσουμε τώρα στα θετικά: Η καλύτερη στιγμή της εβδομάδας ήταν το κοινό διαπολιτισμικό δείπνο που είχαμε στο σπίτι μας. Η σπιτονοικοκυρά, Κάτι, οργάνωσε ένα βράδυ που όλοι έπρεπε να μοιραστούν κάποιο φαγητό της χώρας τους. Η ίδια μαζί με την καθαρίστρια του σπιτιού, Μάρι (ναι, έχουμε μία καθαρίστρια που καθαρίζει το πάτωμα και τα μπάνια), έκαναν carapulcra (είναι πατάτες με μια σάλτσα από φιστικοβούτυρο), chochos (κάτι όσπρια), rocoto (μια καυτερή σάλτσα) και emoliente (ένα παραδοσιακό ποτό από διάφορα βότανα, λεμόνι και ζάχαρη). Ήτανε όλα πολύ νόστιμα. Οι Γαλλίδες που μένουν στο σπίτι μας έκαναν Flammekueche και crumble για επιδόρπιο. Προσπάθησαν να κάνουν και vegan mousse au chocolat μα δυστυχώς δεν πέτυχε (μου φάνηκε πολύ ευγενική χειρονομία να προσπαθούν να κάνουν vegan mousse au chocolat, ιδιαίτερα επειδή είμαι ο μόνος vegan στο σπίτι). Οι Γερμανοί έκαναν πατατοσαλάτα, „Spätzle mit Linsen“ (ποτέ στη ζωή μου δεν έχω ακούσει για ένα τέτοιο πιάτο) και Kaiserschmarrn με πολτό μήλου για επιδόρπιο. Το καλύτερο φαγητό, κατά τη γνώμη μου, ήταν όμως η σούπα του Ιάπωνα, Takumi, που μένει μαζί μας. Έβαλε μίσο, τόφου και κάτι φύκια στη σούπα. Όλοι θέλαμε τη συνταγή της σούπας του. Σύντομα πρέπει να τη δοκιμάσω.
Μια άλλη καλή στιγμή έγινε σήμερα. Αν και ήμουν ακόμα λίγο άρρωστος, συμμετείχα σε έναν μαραθώνιο (6 χλμ.) στο Πανεπιστήμιο. Από τους περίπου 200 συμμετέχοντες, τερμάτισα δεύτερος (22:49 λεπτά) και είχε μόνο δύο δευτερόλεπτα μεταξύ εμένα και του πρώτου. Αν δεν ήμουν άρρωστος, ίσως να είχα κερδίσει…
Κι εγώ; Εγώ έκανα κουπέπια. Ήξερα από πριν ότι θα κάνουμε ένα τέτοιο δείπνο στο Περού και γι’ αυτό έφερα αμπελόφυλλα μαζί μου από τη Γερμανία. Ευτυχώς, τα κουπέπια πέτυχαν και νομίζω πως άρεσαν και στους άλλους.
Das könnte dich ebenfalls interessieren
Η πρώτη εβδομάδα: ΥΠΟΜΟΝΗ
Η δεύτερη εβδομάδα: ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΜΕΝΟΣ
